home

Maya-kalender voorspelt niet de eindtijd

Gedachten naar aanleiding van de recente vondst van een Maya-kalender in Xaltún, Guatemala, die naar 7000 jaar in de toekomst verwijst.

 

Op 11 mei jl. publiceerde het wetenschapstijdschrift Science de vondst van oudst bekende Maya-kalender. De vondst is gedaan in 2011 in de ruïnestad Xaltún, Guatemala. De kalender dateert van de 9e eeuw en dat is aanmerkelijk ouder dan de laatst bekende kalender, de zogenaamde Dresden-codex, die vlak voor de komst van de Spanjaarden in Midden-Amerika moet zijn opgetekend.
De pas gevonden kalender bestaat uit honderden nummers die op verschillende cycli duiden. De getallen zijn geschreven op de muur van een huis, die blijkbaar als een soort schoolbord gebruikt is. Ook de andere muren van het huisje zijn beschilderd.
De Maya’s kenden verschillende cycli en ze gebruikten dan ook verschillende kalenders. Ze hadden de zogenaamde Heilige Kalender of de Tzolkin, die een periode van 260 dagen beschreef. Verder was er de ‘burgerlijke kalender’, de Haab, die 360 (plus 5 kalenderloze dagen) kende. Ten slotte was er de zogenaamde Lange Telling, waarover zoveel te doen is en die op 21 december 2012 zou aflopen.
De getallen op de muur verwijzen naar al deze kalenders. Bovendien zijn er getallen die de cycli van de omloop van Mars en Venus betreffen; cycli van respectievelijk 780 en 584 dagen.

De Lange Telling

Waarschijnlijk hadden de media nooit zoveel aandacht geschonken aan deze opmerkelijke vondst, als de Maya-kalender sinds enkele jaren niet zo in de belangstelling had gestaan. Sinds 1987 wordt die kalender in verband gebracht met de eindtijd. Die kalender zou namelijk ophouden, wat het eind van de wereld zou betekenen, of, zoals sommigen beweerden, de overgang naar een gelukzaliger tijdperk. Er zou sprake zijn van een bewustzijnstransactie.
In een artikel in Lucifer¹ hebben wij al gewezen op deze volstrekt onjuiste voorstelling van zaken. Op de eerste plaats kun je vraagtekens plaatsen bij de synchronisatie van de Maya Lange Telling en onze kalender. Er zijn genoeg wetenschappers die afwijken van de gangbare GTM-synchronisatie². Maar stel dat die zou kloppen, dan nog wil dat niet zeggen dat er op 21 december 2012 iets te gebeuren staat. Het zogenaamde aflopen van de Maya-kalender, dat op deze datum zou plaatsvinden, duidt op het beëindigen van de 13e Baktun. Een Baktun is een periode van 144.000 dagen, ofwel 394,4 jaar. Dertien van die Baktuns zijn dus ongeveer 5127 jaar. Maar na die 13e Baktun komt de 14e. Dertien is weliswaar een belangrijk getal voor de Maya’s; het is ook een sleutelgetal in de Tzolkin, maar nergens wordt beweerd dat de 13e Baktun het eind van de tijd zou betekenen. Het tegendeel is het geval. Want een Baktun is zeker niet het grootste tijdperk dat de Maya’s kenden. Ze kennen Piktuns. 20 Baktuns is een Piktun. Dat is een tijdperk van 7.885 jaar.
Maar ook deze tijdseenheid is in de tijdsrekening van de Maya’s niet het grootst. Er zijn Calabtuns, Kinchiltuns,  Alautuns en zelfs bestaat het tijdperk Hablatun, dat een periode van 1,26 miljard jaar bestrijkt. Dus dat de tijd op zou raken, hebben de Maya’s nooit beweerd.
Op verschillende gedenktekens – zogenaamde Stela’s – wordt dan ook vooruitgewezen naar data in de toekomst, die ver voorbij 2012 zijn. Zo verwijst een inscriptie op zo’n Stela in Palenque, Mexico, naar 21 oktober van het jaar 4772.

De cyclische tijd

De nieuw gevonden kalender in Xaltún is niets anders dan een interessante bevestiging van het beeld dat de Maya’s ver in de tijd vooruit keken en dus nooit het eind der tijden voorspelden. Hoewel veel van de gegevens nog niet algemeen bekend zijn en geïnterpreteerd zijn, valt één ding onmiddellijk op: de berekeningen op de muur van het huis lopen door tot 7000 jaar in de toekomst.
Hoe zouden ze naar die verre toekomst hebben kunnen verwijzen, als de Maya’s ervan uitgingen dat de wereld in 2012 ophield te bestaan? De kalender in Xaltún voorspelt dan ook niet dat de tijd in 9000 ophoudt, er wordt slechts naar die toekomst verwezen.
Als over duizend jaar een toekomstige archeoloog een van onze kalenders van het jaar 2012 zou vinden en hij zou concluderen dat wij dachten dat op 31 december van dat jaar de tijd ophield, interpreteerde hij de gegevens niet correct.
Neen. Het concept van het eind der tijden is een typisch joods, christelijk en ook islamitisch idee, hoewel er in deze drie godsdiensten ook voldoende aanwijzingen zijn, dat je deze zaken anders moet uitleggen.
Alles in de kosmos manifesteert zich cyclisch. Het hele principe van een kalender is een overduidelijke illustratie van de cyclicititeit van de verschijnselen. Een cyclus heeft als kenmerk dat je steeds op je beginpunt uitkomt. Maar dat houdt geen eindpunt in. De cirkelgang gaat vervolgens gewoon op een hoger niveau door. Het is heel simpel: als wij op 1 januari een nieuwe kalender ophangen, beginnen we aan de volgende fase in de cyclische beweging.

De profetie van de eindtijd: een psychologisch probleem

Eigenlijk heeft de hype van 21 december 2012 niet veel te maken met de Maya-kalender. Het is een psychologisch probleem, dat voortkomt uit een gebrek aan inzicht in de werkelijke betekenis van het leven. De interpretatie van de eindtijd en het aflopen van de Maya-kalender komt voort uit onwetendheid.  Mensen zoeken naar zingeving. Er is een vaag besef van spiritualiteit en dat alles anders moet dan zoals het nu is. Op zich is die intuïtie niet onjuist. We moeten anders leren denken en leven. Maar vervolgens wordt daar de gedachte aan gehangen dat iets buiten ons voor die verandering moet zorgen. Ja, naarmate de onrust in de wereld toeneemt, wordt zelfs geopperd dat een buiten ons staande kracht voor een totale en plotselinge omwenteling moet zorgen. We plaatsen onze ‘redding’ buiten onszelf. Daarvoor zijn we geneigd alle feiten te moduleren om een idee-fixe, zoals de veronderstelling dat de Maya-kalender de eindtijd voorspelt.
Werkelijk spirituele mensen weten dat alles besloten ligt in henzelf. In de mens zelf vind je alle krachten en potenties. Elke verandering in het leven is een innerlijke verandering. Verandering van omgeving, van kosmische invloeden of welk uiterlijk verschijnsel dan ook, hebben alleen maar effect als de mens zelf die veranderingen gestalte geeft.

Referenties:

1. ‘De Maya-kalender: Is 2012 de eindtijd?’ Artikel in Lucifer, jaargang 31, nummer 2, april 2009,  blz. 36-47. Dit artikel is digitaal op te vragen bij de redactie van Lucifer - de Lichtbrenger: luciferred[at]stichtingisis.org vervang [at] door een @.

2. Hoe de Mayakalender correleert met onze westerse kalender is niet eenvoudig vast te stellen. Lange tijd werd uitgegaan van de ‘GMT-correlatie’, dat wil zeggen de theorie van de archeologen Goodman, Martínez en Thompson, die de Lange Telling van de Maya’s lieten beginnen op 11 augustus van het jaar 3114 v.Christus. Maar over de betrouwbaarheid van deze ‘GMT-correlatie’ is recent weer veel discussie ontstaan.

 

Geplaatst door stichtingisis op 02/01/2012 om 01:49 PM in Tijdschrift
Commenting is not available in this channel entry.

Categorieën

Archief

RSS Nieuws

RSS Podcast Feed RSS 2.0